Η μνήμη όπου και να την αγγίξεις πονεί. Γιώργος Σεφέρης

Προς τη μνήμη του αγαπημένου Σεφέρη με πολύ σεβασμό τόλμησα να συμπληρώσω τις σκέψεις μου.

Ω Αναστεναγμενη Μνήμη
ανθρωπος και δημιουργία
εχθρα και ειρήνη.
Συ η πτώση και η τραγικότητα.
Αμαρτία φθορά κι θάνατος.
Ντυμένη φυσική συνέπεια,
με κερνάς κενοδοξία
Προετοιμάζομαι εχθρικά με ασπίδα τη γνωστή καλά ακονισμένη ηδυπάθεια ΘηΛυκο*
Δε ξεκοκαλίζω πια!
Τώρα ξεψαχνίζω τη σάρκα  για το τελευταίο δείπνο. 

Εχω διαλέξει το πιο εκλεκτό κομμάτι,
μια λίγη περιουσία που απέμεινε.
Την κρατώ για τη μέρα της γιορτής μετά από καλό μαγείρεμα θα φαγωθεί.
Ω Αναστεναγμενη Μνήμη *όπου σε αγγίζω πονείς.

Sofia Zoubery