Το ταξίδι

 Σταμάτησα για λίγο εκεί

που ξεκίνησε η σκέψη πριν ταξιδέψει.

Ολόκληρη ακαταστασία εκεί μέσα

Άνω - κατω όλα.

Θεέ μου..

Τι να προλάβω να πάρω μαζί μου

Η σκόνη τρύπωσε στα ρουθούνια

μου με αποτέλεσμα να μένω απο καύσιμα, 

ένας κόμπος στο λαιμό,

να μην μπορώ να αναπνεύσω.

Αμέτρητες σιλουέτες από 

σκιές του παρελθόντος

Θολές επιθυμίες   κουρνιασμένες

και σκεπασμένες απο ματωμένο 

κουρέλι της μοναξιάς..

Σκουριασμένα όνειρα.

Και εγώ να περπατώ ανάμεσα τούς

Να προσπαθώ να βρω μια στήλη φωτός

τίποτα.

Όλα νύχτα φίλε μου.

Τι να το κάνω το ταξίδι σε έναν ουρανό

γυμνό χωρίς φεγγάρι μου λες...

Sophie Zoubery

 Στη φίλη μου την Γιολαντα. Β

Οι δολοφόνοι της άνοιξης

 Αχ αυτή η άνοιξη...

και βλέπαμε τις επιθυμίες μας να φουντώνουν 

σε μια σπίθα τόσο δα... 

γέννησε η σπίθα πυρκαγιά...

κι όμως μείναμε άπραγοι, αμέτοχοι,

δεν κάναμε καμιά απολύτως κίνηση.

Κι όταν κάποιος από τους δυο 

έκανε την κίνηση να έρθει πιο κοντά...

η πράξη ήταν τόσο εγωιστική όσο και απόμακρη 

Αναμέναμε σιωπηλά σε μια εγωιστική στάση. 

θυμωμένα στόματα φαινόντουσαν οι φλόγες

που έκαιγαν τις σάρκες μας μανιωδώς.          

Δειλοί σταθήκαμε σε όλο αυτό, ούτε να σβηστούμε 

δεν τολμήσαμε αγάπη μου!

Άκου τώρα τις ψυχές μας πως φωνάζουν!

Καταδικασμένες αιώνια απο δυο φονιάδες

που δολοφόνησαν την άνοιξη.

Sofia Zoubery

 Προς Μπέκετ 

Έσκυψα για λίγο μέσα μου και με χάιδεψε ολόκληρη άνοιξη....

Όμως πάντα τυχαίνει να αλλάζουν οι εποχές κι έτσι πάντα κάπου αλλού θα βρίσκομαι και κάπου εδώ θα έρχομαι,με την ψυχή προσκολλημενη στις ίδιες πάντα συντεταγμένες ενός άλλου σώματος....

 Sophie Zoubery 

Μπέκετ 

Κανένας δεν κοιτάζει μέσα του, γιατί κανένας δεν μπορεί να βρίσκεται εκεί!

Bienaventurado el padre que enseñó el amor que se refleja en nuestras almas como el primer arco iris después de la catástrofe. @

Sofia Zoubery 

Ποίημα

Σαν ακατέργαστο ποίημα 

με άφησα στα χέρια σου. 

Στάζει η μήτρα "σκέψεις "

και η ψυχή "έλιωσε " περιμένοντας.

Τόση ξηρασία εκεί. 

Πλημμύρισε με απόψε...Κι έπειτα 

ονομάζεις  "Ταλέντο" το δημιούργημα σου!

Sofia Zoubery

+ αισθήματα

Σαν ανυπεράσπιστο φύλλo 

μεσα σε θύελλες συναισθημάτων

του πόθου

της υπεροψίας

της αγάπης

το πιο σκληρό απ`ολα

μέσα στο αποκορύφωμα

των βασάνων μου

η περιφρόνηση σου!

Sofia Zoubery 



Άνθρωπος

Έχω υπάρξει ανθρώπος στα όνειρα μου...  

Κι αυτό με έκανε ευτυχισμένη,αλλά  δεν ήταν αρκετό για να εμποδίσει 

την εισβολή του κακού μέσα μου καθώς όταν ξύπνησα 

ένιωσα οργή και θάνατο μαζί.

I have been human in my dreams.

 And that made me happy, but it wasn't enough to stop 

 the invasion of evil within me as when I woke up

 I felt anger and death together.

Sofia Zoubery