Οι δολοφόνοι της άνοιξης

 Αχ αυτή η άνοιξη...

και βλέπαμε τις επιθυμίες μας να φουντώνουν 

σε μια σπίθα τόσο δα... 

γέννησε η σπίθα πυρκαγιά...

κι όμως μείναμε άπραγοι, αμέτοχοι,

δεν κάναμε καμιά απολύτως κίνηση.

Κι όταν κάποιος από τους δυο 

έκανε την κίνηση να έρθει πιο κοντά...

η πράξη ήταν τόσο εγωιστική όσο και απόμακρη 

Αναμέναμε σιωπηλά σε μια εγωιστική στάση. 

θυμωμένα στόματα φαινόντουσαν οι φλόγες

που έκαιγαν τις σάρκες μας μανιωδώς.          

Δειλοί σταθήκαμε σε όλο αυτό, ούτε να σβηστούμε 

δεν τολμήσαμε αγάπη μου!

Άκου τώρα τις ψυχές μας πως φωνάζουν!

Καταδικασμένες αιώνια απο δυο φονιάδες

που δολοφόνησαν την άνοιξη.

Sofia Zoubery