Άρωμα εγώ που πλανεύει τις "σκέψεις" σου...
Σταγόνα πόθου στα σοκάκια του
μυαλού σου...
Ανάσα εγώ που ψιθυρίζει "αγάπη"
σε κάθε "άγγιγμα" τής....

Θάνατος...

Χώμα...

Να ποτιστω "έρωτας"!

Sofia Zoubery

" Η Ψυχή επιλέγει τον σύντροφό της.

Και στη συνέχεια κλείνει την πόρτα!"

E. Dickinson

Αδειάζεις

Αδειάζεις!

Αδειάζεις καλέ μου όταν:  Αναζητάς ένα βλέμμα γεμάτο υποσχέσεις, για να μπορείς να κρατηθείς στο όνειρο,
αντί για δυο μάτια να σε κοιτούν τρυφερά
βλέπεις αστέρια που αργοσβήνουν και χάνονται στο άπειρο...Κι ύστερα...
Υστερα  θυμάσαι,
όταν θα θελες όσο τίποτα άλλο να ακούσεις έναν τρυφερό λόγο,
για να ημερέψουν οι σκέψεις σου, ακούς ό,τι πιο χυδαίο 
και αηδιαστικό μπορεί να φανταστεί ανθρώπινος νους.
Τότε που αντί για έναν ώμο να γύρεις το κεφάλι σου,
δέχεσαι μια γερή κλωτσιά στα πλευρά σου με αποτέλεσμα να σακατευτείς ...
Μεγάλη η θλίψη τούτη την ώρα που στα γράφω.
Όμως έλα πες μου, τι μπορεί να έχει μείνει για να δώσει κάποιος που ακόμα βρίσκεται στην ανάρρωση__
*
Παρόλα αυτά μένω στην πλευρά της πνευματικής ηρεμίας, προσπαθώ και εγώ μέσα από την απλότητα να βρω την γαλήνη ...
Αδειάζεις όμως ...
Αδειάζεις!
Sofia Zoubery

Δε δακρύζει ο έρωτας
αλλα το ανθός του
όταν μαραίνεται.

Sofia Zoubery 

"Ένα παραμύθι μαγικό για το Θεό που δεν πίστευε στην Αγάπη"

Ήταν ένας φτερωτός Θεός με τόξο και με βέλη.
Ερωτεύτηκε παράφορα την θνητή Αγάπη
το όνομα αυτού Έρωτας!
Μια μέρα τυφλωμένος απ'το πάθος του
σημάδεψε την Αγάπη καρφώνοντας την στην καρδιά.
Αναστατωμένος,
πανικόβλητος,
ταραγμένος,
απεγνωσμένος,
φρικαρισμένος, συγχυσμένος ψυχολογικά
έτρεξε κοντά της και με σχεδόν ανύπαρκτη φωνή ψιθύρισε απελπισμένα με μετάνοια:
Αγάπη μου:

"Το μόνο που ήθελα ήταν να  παθιάζεσαι τρελά με τον έρωτα μας δεν σε είχα ποτέ δική μου".

Τότε η θνητή Αγάπη πνιγμένη σε μια λίμνη αίματος του απάντησε:

 "Εγώ μπορεί να   ξεψυχώ μα η αγάπη που σου έχω είναι αθάνατη"

Απο τότε ο Έρωτας τριγυρνά σαν ένα ράκος ανάμεσα σε θνητούς για να ανταμώσει την αγάπη που δε θα χει ποτέ δική του.!

Άκουσα πως το πάθημα γινεται μάθημα αλλα για τον Έρωτα έμεινε μόνο ενα "πάθημα αποτυχίας" και τίποτα άλλο
γι'αυτό ο έρωτας δεν κρατάει για πολύ ...
Γιατι του λείπει η Αγάπη του

Sofia Zoubery

Είναι κάποιοι άνθρωποι σαν ερειπωμένα σπίτια πέφτουν πάνω μας, μας πλακώνουν και εμείς δε φεύγουμε, συναρμολογούμε τα εσώψυχα μάς μέσα από συντρίμμια.

Sofia Zoubery

Με τρομάζουν ολα αυτά
που βλέπω γύρω μου...
Θλίψη
Πόνος
Ψευτιά
Μικρότητες
Απανθρωπιά
Μα πιο πολύ με τρομάζει,
το γεγονός πως,
αυτη η επιδημία απλώνεται
με τεταμένη ταχύτητα
και παίρνει ό'τι βρίσκει
μπροστά της.
Καταλαβαίνω ολους αυτούς
που αντιστέκονται αλλα ακόμα
και εκείνους που υποκύπτουν.
Δεν ξέρω πια τι είναι καλύτερο
απ'τά δυο,κουράζουν οι σκέψεις,
τα πρέπει και τα μη...

Sofia Zoubery

σπλάχνο οδύνης έγιναν οι πόθοι
κάθε που σουρουπώνει  αναζητώ φτερά συναισθημάτων
κάπου να πετάξω μακριά
κάποιος να μ'ακουσει
και το σ' αγαπώ στα χείλη μου
άκαρπο  κι'αυτο...
μια ζωή αναζητά παραλήπτη

Sofia Zoubery

Νυχτώνει...
Στάθηκα για λίγο να καλοδεχτώ τους φίλους μου.
Σκέφτηκα πως μέχρι τα μεσάνυχτα θα με επισκεφθούν.
Και εκεί που μουρμούριζα μέσ' απ' τα δόντια μου
Να σού κάτι καλοσχηματισμένοι  μελαγχολικοί ψίθυροι σαν πέπλο ονείρου
και εγώ φάντασμα στη μέση.

Sofia Zoubery

Τη νύκτα προσπαθώ να αλλάξω κάτι ριζωμένα σχήματα σκέψης και πάντα ηττημένη βγαίνω.
Όχι δε θα κλάψω απόψε!

Sofia Zoubery

Την αγάπη να τη δίνετε με μέτρο.
Υπάρχουν άνθρωποι που πνίγονται όχι επειδή δεν τούς αρέσει να τους αγαπούν αλλά επειδή δε θέλουν να νιώσουν υπόχρεοι απέναντι τής.

Sofia Zoubery

[...]
θα ήθελα όμως παρα πολυ η Αλήθεια να μου φανερωθεί  και απ'την καλή της πλευρά...
Καθώς κουράστηκα να ειμαι "δυνατή"μέσα απο άμυνες , ν'ανασαίνω  μέσα απο  τοίχους,
κουράστηκα χτίζοντας το φρούριο της ψυχής μου, μέσα απο δοκιμασίες και πικρές αλήθειες, τοσο που  ξέχασα την απλότητα τον άνθρωπο μεσα μου...Εκείνο ψάχνω και η αλήθεια μου το στερεί [...]
Sofia Zoubery

Άβυσσος η ψυχή τής γυναίκας

Άβυσσος η ψυχή τής γυναίκας.
Αγαπά πολύ, ώσπου να της δώσεις το δικαίωμα...
Τότε ψυχορραγεί...
Ξεψυχάει...
Όταν ξεψυχώ να με προσέχεις γίνομαι θηρίο και απολαμβάνω το θάνατο μου!

Sofia Zoubery
Τη φωτογραφία μου στόλισε η αγαπητή Ζωγραφια Μουγιακακου

Θάλασσα

Είμαι εγώ...
Μια δευτερεύουσα.
Εγώ  ωρύομαι τις νύχτες
Εγώ χτυπώ στα βράχια με θυμό.
Στα δικά μου μάτια ονειρεύεσαι
Στη δική μου αγκαλιά συναντάς τον έρωτα.
Κόρη από ένωση της νύχτας και του χάους. Με μητέρα το φώς τής ημέρας
κείτομαι σαν θεριό στο κρεβάτι του θανάτου χωρίς έρωτα.
Κληρονομιά μου το χάος
Εννέα άγρυπνοι φύλακες  κι άλλοτε δαίμονες στο προσκέφαλο του κρεβατιού.
Άνεμοι με προσκυνάνε.
Εγώ κυοφορω τον ουρανό και τα όρη
Έχω στο στόμα μου ηδονή
Αφρο και αρμύρα.
Είμαι η θάλασσα και συ η Ιθάκη μου.

Sofia Zoubery
Πίνακας του Γιάννη Νίκου

Περί Εαυτού

Πάντα τάιζα την ψυχή μου
Σμιλεύοντάς την με την  γλώσσα μου
να επουλωθούν τα τραύματά της.
Καθώς πάντα της άρεσε να καταναλώνει πίκρα..
Και εγώ να προσμένω με λαχτάρα,
τα θέλω της, να προσπαθώ
να κάνω το δηλητήριο  μέλι
στα χείλη της, μα πόση γλύκα
να βγάζει κανείς από το δηλητήριο?
Και μέχρι πότε θα αντέξει
η γύμνια να εκτίθεται;
Να θέλει περίπατο και εγώ
να την χορεύω στη βροχή..
Να επιθυμεί ένα τραγούδι
και εγώ να απαγγέλλω ποίηση,
να ονειρεύεται ουρανούς
και εγώ να της ψέλνω ονειρεμένο
έρωτα.
Καημένε εαυτέ ...
σου πήρε και την τελευταία ανάσα.
Αναρωτιέμαι τελικά αν έχω χειρότερο εχθρό
από την ίδια μου την ψυχή...

Sofia Zoubery

Μοναξιά

Πορεύομαι ο,τι φορώ κατάσαρκα
ενα \"ονειρο θανάτου\" για  την
\"υποτιθέμενη ελευθερια\"
Σταμάτα να με ροκανίζεις να χαρείς
δε διακρίνω πια  ίχνη κομψότητας
πανω σου ..
Στην αφεντιά σου μιλώ
καλη μου μοναξιά..
Με ξεχασα ..
Ξεχάστηκα..
Τελειώσαμε!

Sofia Zoubery

Τα περί Αγάπης

Αν ήξεραν τα όντα
να διαβούν βήμα-βήμα
διαβάζοντας την ψυχή τους
θα γνώριζαν τότε και την "αγάπη"
και όταν έρθει ή θέληση για να
μάθουν,θα καταλάβουν πως
είναι μονοι τους.
Παρόλο το φόβο τους
θα προτιμήσουν  τη μοναξιά
Καταδικάζοντας έτσι τους ίδιους
να ζούν χωρίς "εκείνη"

Sofia Zoubery

Ματαιότητα

Δεν ξέφυγε κανεις από τις σκέψεις του,γιατί εγω να αποτελω εξαίρεση λοιπόν;
Είμαι πάλι εκεί, ψαχουλευω για
λίγη σπουδαιότητα, με τσαλακωμενο πνεύμα.
Συνειδητοποιώντας για ακόμα μια φορα,
πώς ηττάται ο νούς
και ποσο εύκολα κλονίζεται
ή πίστη.
Ή αμφιβολία και ο φόβος
πάντα παρόντες.
Άναψα ένα τσιγάρο, τραβηξα
κανα-δυο γερές τζούρες,
να χορταίνω  τα πνευμονία μου
πραγματικότητα και στη συνέχεια,
το άφησα να καίγεται ανάμεσα στα δάχτυλα μου μαζι με τη γαμημένη ματαιότητα που με περιτριγυρίζει.

Sofia Zoubery

Ψευδαίσθηση

Παυση...

Παθιάστηκα είπα.

Εξαπατήθηκες λεω.

Ψευδαίσθηση...
Βαθύ σκοτάδι  υποσυνείδητου,
καταπιεσμένα "θελω"
απόκρυφα "παθη" και ενα "εγώ"
που βιώνει την απόγνωση,
ζώντας  μέσα απο διάφορα
κατασκευάσματα του "νου"

Παυση..
Αληθεια..

Αλυσοδεθηκε η "ψυχη"
και έπαψε να δεί "αλήθειες"

Θλίψη..

Πόσες φορες θα συναντιέσαι με το θάνατο
για να φτάσεις στην ουσία..
Μάθε να πεθαίνεις επιτέλους!
Απελευθερώσου και σταξε  λίγο φώς
πάνω στα δεσμά σου
να αναπνέεις ξανά ουρανό.

Sofia Zoubery