Θάλασσα

Είμαι εγώ...
Μια δευτερεύουσα.
Εγώ  ωρύομαι τις νύχτες
Εγώ χτυπώ στα βράχια με θυμό.
Στα δικά μου μάτια ονειρεύεσαι
Στη δική μου αγκαλιά συναντάς τον έρωτα.
Κόρη από ένωση της νύχτας και του χάους. Με μητέρα το φώς τής ημέρας
κείτομαι σαν θεριό στο κρεβάτι του θανάτου χωρίς έρωτα.
Κληρονομιά μου το χάος
Εννέα άγρυπνοι φύλακες  κι άλλοτε δαίμονες στο προσκέφαλο του κρεβατιού.
Άνεμοι με προσκυνάνε.
Εγώ κυοφορω τον ουρανό και τα όρη
Έχω στο στόμα μου ηδονή
Αφρο και αρμύρα.
Είμαι η θάλασσα και συ η Ιθάκη μου.

Sofia Zoubery
Πίνακας του Γιάννη Νίκου