Το ταξίδι

 Σταμάτησα για λίγο εκεί

που ξεκίνησε η σκέψη πριν ταξιδέψει.

Ολόκληρη ακαταστασία εκεί μέσα

Άνω - κατω όλα.

Θεέ μου..

Τι να προλάβω να πάρω μαζί μου

Η σκόνη τρύπωσε στα ρουθούνια

μου με αποτέλεσμα να μένω απο καύσιμα, 

ένας κόμπος στο λαιμό,

να μην μπορώ να αναπνεύσω.

Αμέτρητες σιλουέτες από 

σκιές του παρελθόντος

Θολές επιθυμίες   κουρνιασμένες

και σκεπασμένες απο ματωμένο 

κουρέλι της μοναξιάς..

Σκουριασμένα όνειρα.

Και εγώ να περπατώ ανάμεσα τούς

Να προσπαθώ να βρω μια στήλη φωτός

τίποτα.

Όλα νύχτα φίλε μου.

Τι να το κάνω το ταξίδι σε έναν ουρανό

γυμνό χωρίς φεγγάρι μου λες...

Sophie Zoubery

 Στη φίλη μου την Γιολαντα. Β

Οι δολοφόνοι της άνοιξης

 Αχ αυτή η άνοιξη...

και βλέπαμε τις επιθυμίες μας να φουντώνουν 

σε μια σπίθα τόσο δα... 

γέννησε η σπίθα πυρκαγιά...

κι όμως μείναμε άπραγοι, αμέτοχοι,

δεν κάναμε καμιά απολύτως κίνηση.

Κι όταν κάποιος από τους δυο 

έκανε την κίνηση να έρθει πιο κοντά...

η πράξη ήταν τόσο εγωιστική όσο και απόμακρη 

Αναμέναμε σιωπηλά σε μια εγωιστική στάση. 

θυμωμένα στόματα φαινόντουσαν οι φλόγες

που έκαιγαν τις σάρκες μας μανιωδώς.          

Δειλοί σταθήκαμε σε όλο αυτό, ούτε να σβηστούμε 

δεν τολμήσαμε αγάπη μου!

Άκου τώρα τις ψυχές μας πως φωνάζουν!

Καταδικασμένες αιώνια απο δυο φονιάδες

που δολοφόνησαν την άνοιξη.

Sofia Zoubery